Tijdens de Rotterdam Processing Week zette Tjeerd Jongsma (ISPT) de schijnwerpers op een ongemakkelijke waarheid: procestechnologie is niet langer een niche maar het draaipunt van drie mondiale transities tegelijk. Energie, materialen en agrofood drukken allemaal op dezelfde bottleneck. En precies daar speelt de procesindustrie haar belangrijkste wedstrijd in decennia.
Nieuwe realiteit
Jongsma maakte snel duidelijk dat hij geen wil vertellen over ‘een nieuwe fabriek hier of daar’ maar dat het draait om een complete verbouwing van bestaande ketens. En die verbouwing drijft op vier harde realiteiten. CO2 besparen, geopolitieke onafhankelijkheid vergroten, circulariteit afdwingen en energie opwekken binnen eigen grenzen. Met de beperkte ruimte van wind en zon krijg je een puzzel in vier dimensies.
Uitkijktoren
De industrie kan die puzzel niet langer alleen leggen. Nieuwe economische modellen, gedeelde investeringen en ketens die écht samenwerken. Dat noemt Jongsma de norm. De tijd van elke fabriek zijn eigen roadmap ligt al ver achter ons.
Inmiddels verzamelden zich 180 partners rondom ISPT’s uitkijkplatform. Niet om alleen naar de horizon te staren maar om de route ernaartoe uit te tekenen. Overzicht creëren, fricties in kaart brengen, projecten verbinden en gezamenlijk versnellen: dat is de kern van hun werk.
In de sessie in Rotterdam liet Jongsma zien hoe procestechnologie de spil vormt in de industriële transformatie die voor ons ligt. Een scherpe analyse, met één impliciete boodschap: wie nu geen overzicht organiseert, raakt achterop.
Ik woonde zelf die van AI & Brains bij. Heel interessant hoe Kees Biesheuvel uitlegde hoe ze daar bij ISPT mee aan de gang gaan.
